Roman

Pala Hayriye

Pala Hayriye Figen Nüktedan İletişim Yayıncılık Kulağıma durmadan yürü diye fısıldayan, gittikçe uğultuya dönüşen, menşei belirsiz bir ses çalınıyordu. Gökyüzü pusunu üzerime kusuyor, beni yutmaya yelteniyordu. Boyun eğmek, geri dönmek yoktu. Yolu bir çaprazına, bir dikine dilimledim. Sonunda yorgun düşüp bir merdivenin başında durdum. Çöksem olduğum yerde uyuyacak, soğuğun ikide Devamı…

Facebook’ta Beğen!

Exit mobile version